Wydarzenia związane z modą rosną jak grzyby po deszczu. Mamy w Polsce kilka fashion weeków, kilkanaście fashion weekendów i kilkadziesiąt fashion days`ów. Takim grzybem, który wyrósł po, a nawet na, deszczu jest również Neo Fashion Jamboree. Na szczęście to nie muchomor. Można konsumować ze smakiem.

Tegoroczna noc muzeów w Bielsku Białej organizowana była pod hasłem „moda na muzeum”, a dzięki Neo Fashion Jamboree mieliśmy również okazję do zobaczenia mody w muzeum, niekoniecznie w dosłownym tego słowa znaczeniu. Zaznaczyć trzeba, że Neo jest festiwalem rozwijającym się, rosnącym w siłę. Dobra ewaluacja poprzednich dwóch edycji pozwoliła na wyselekcjonowanie tych form, które cieszą się największym zainteresowaniem. I tak, zamiast pomieszania z poplątaniem, Organizatorki postanowiły postawić na fotografię, performance, łowienie młodych talentów i edukację. Pomimo tego, że z programu, wypadły pewne punkty, nie stracił on na wartości. Nowe przestrzenie (w tym LOFT Showroom & Fitness), szalenie ciekawe wykłady i warsztaty, dopracowane i świetnie wyeksponowane wystawy tylko potwierdziły dobrze podjęte decyzje.

Jest czwartek. NAPRAWDĘ? Tak, jest czwartek (tak, wiem, już jest piątek) co oznacza, że dokładnie tydzień temu zaczęłam szaleć na pierwszym dniu FashionPhilosohy Fashion Week Poland. Tym razem o jeden dzień dłużej zajęło mi „dochodzenie do siebie”. Powiedzmy, że wróciłam w świat żywych, trzeźwo myślących. W takim stanie spokojnie można podsumować minioną, jubileuszową edycją łódzkiego tygodnia mody

Bilans ostatniego weekendu:

31 pokazów w ramach OFF OUT OF SCHEDULE, DESIGNER AVENUE i STUDIO

3 dni FASHION WEEK POLAND

2 butelki wypitego WINA

1 przebalowana w Kaliskiej NOC

Dwa razy w roku przeprowadzam się na cztery dni do Łodzi. Dwa razy w roku ma miejsce największe modowe wydarzenie w Polsce. Dwa razy w roku odbywa się FashionPhilosophy Fashion Week Poland. W tym roku w słońcu i w deszczy z uśmiechem i płaczem, z tysiącem osób i kilkudziesięcioosobową publicznością miałam okazję zobaczyć 30 pokazów i prezentacji. Piszę i piszę i napisać się nie mogę. Już niedługo słów kilka o łódzkich szaleństwach, a tymczasem pozostawiam Was z fotorelacją. Niezwykłą. Skromną. Moją.